Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Maria Distel
Gedachten en Gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Geluk is het enige wat je kunt vermenigvuldigen door het te delen. P. Coelho



Mijn Profiel

MarieJeanne
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Stil
20 februari 2012 02:09


Orgelstem
02 mei 2011 03:10

Hulp gevraagd
24 april 2011 00:23

Als je elkaar nodig hebt...
14 april 2011 22:27




Fotoboeken


Wolken aan de IJssel (8)
_
Zonsondergangen (13)
_

Puck (25)
_
Meer winter in Deventer 2010 (5)
_

Winter in Deventer 2010 (5)
_
Winter 2010 in het park (7)
_






Weblog Vrienden





Gastenboek berichten

Catharina van Joca's wandelwegen
30 december 2012 09:17
_
Ook hier weer iemand die lijkt te zijn verdwenen. waar ben je? hoe is het? dan maar de wens dat het je het komende jaar 2013 goed mag gaan.

EL
29 augustus 2012 07:25
_
Heej Meis, Heb al een hele tijd mn hyves verwijderd. Heb daarvoor een aantal keren aangegeven dat dat zou gaan gebeuren en een link geplaatst naar mijn Facebook pagina. Als je daar ook vrienden wilt worden stuur mij dan even een mailtje naar geertje.jammie @gmail.com want ik ben onvindbaar op FB ;-) Dan kun je dit bericht weer verwijderen uit je gastenboek. xx

Harry
20 februari 2012 10:03
_
Geluk is niet het enigste ...liefde kun je ook delen..en het wordt meer als je het deelt probeer het maar uit groetjes ..harry




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Prawo om 01:45
_
Prawo Online

Door Bell55 om 01:36
_
Bell55 Online

Door elvira om 01:15
_
Elvira Online

Door annaseb om 01:15
_
Annaseb Online

Door barth. om 01:03
_
Barth. Online

Door Sybelle om 00:54
_
Profielgegevens aangepast

Door Nico880 om 00:51
_
Nico880 Online

Door hadinada om 00:45
_
Hadinada Online





_

Andere artikelen



vijfentwintig jaar


Er gaapt een gat. De bank is leeg en de rivier stroomt voort!

Goede vrienden van mij zijn gescheiden.

Dit gaat over alles wat dat met zich meebrengt en de pijn die het doet.

Foto: Er gaapt een gat, de bank is leeg en de rivier stroomt voort.

Muziek: Frans List - Un Sospiro (Een laatste zucht)


Vijfentwintig jaar

waren ze samen

en ineens zei hij:

Ik wil niet meer.


Ze weet nog precies

hoe ze erop kwamen.

Volgens haar,

alweer nodeloos


een afspraak

niet nagekomen.

Werd ze eindelijk

eens boos.


Zijn voorgestelde,

mager, compromis

wilde ze niet...

Niet nog een keer.


Nu staat

hun mooie huis

te koop.

Zijn knopen doorgehakt.


Spullen weggegooid

of opgeruimd.

Foto's weggehaald.

Alles vreselijk keurig.


Gebeurt er zoveel

in haar hoofd.

Voelt het zo

immens treurig.


Daar zitten

andere knopen

Die onlosmakelijk

zijn verbonden.


Het missen van

"hem en haar".

Het missen van

"wij samen".


Een wirwar,

zomaar niet ontrafelt...


20 juni 2010.





Geplaatst op 20 juni 2010 15:40 en 2064 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
MarieJeanne  
20 jun 2010 18:14
@ Cath. Heb je inmiddels een PB teruggestuurd. Deze hele situatie was en is niet fijn. Het was een heel leuk stel. Je zegt het goed: de koek was op...

Marianne  
20 jun 2010 19:15
Na zoveel jaren zijn er zoveel draden door te knippen, ik weet er alles van. Maar goeie vrienden zullen hen bijstaan, en dat scheelt enorm!
_





_
Benenalie  
20 jun 2010 20:27
Jeanne

De tijd heelt alle wonden...maar eerst dat diepe
dal door!!
Dat kost.....energie en tranen!!
De koek....zoals je hier zegt was op....nu
de kruimels opruimen!!

Josefien.1  
20 jun 2010 20:35
Na zoveel jaren kan je spreken van iemand verliezen, hoe treurig voor je vriendin.
Ik vind het zo knap Jeanne, dat jij gevoelens van een ander zo mooi kan verwoorden in dichtvorm en muziek. Ook die boom met het gat staat symbool.
Prachtig en ontroerend pianospel.
_





_
MHDE.1  
20 jun 2010 20:46
Zo mooi hoe jij dit onder woorden brengt.
Het gebeurt, het is dan ineens over...triest in en in triest.
En nu zeker nog een hele lange weg te gaan.
Mooi geschreven meis.
Liefs moi

MarieJeanne  
21 jun 2010 00:27
@ MO. Net zoals jij heb ik het ook meegemaakt. Daarom snap ik het en kan erover schrijven. En dat bijstaan heel belangrijk.
_





_
MarieJeanne  
21 jun 2010 00:30
@ Alie. Van wat zo mooi was blijven kruimels zoals je terecht opmerkt. Zomaar opgeveegd. De wonden genezen vast wel van buiten, maar van binnen?...

MarieJeanne  
21 jun 2010 00:34
@ Jos. De gevoelens van een ander kan ik alleen maar verwoorden als een ander mij die vertelt en ik ernaar luister met oprechte aandacht. Deze pianist (Marc-Andé Hamelin) is een mirakel. Zoek maar meer van hem op YouTube en ik weet zeker dat je gaat genieten.
_





_
MarieJeanne  
21 jun 2010 00:40
@ Marianne. Het was en is zoals ik het meemaak en zo schrijf ik het op. Met zo eenvoudige mogelijke woorden. De lange weg ligt er ook, jazeker en die is niet eenvoudig.

Evdh.1  
22 jun 2010 00:26
Hoi Marie Jeanne, dat zijn heftige gebeurtenissen en je hebt het weer prima verwoord.
groetjes van Evelien
_





_
MarieJeanne  
22 jun 2010 15:00
@ Evelien. Na nare dingen hoor. Heb het zelf ook meegemaakt en je bent er maar zo niet los van, vandaar dat ik het begrijp en neerzet.

Jeanneke1  
22 jun 2010 22:00
in deze situatie leer je wel je echte vrienden kennen,maar het blijft een trieste zaak,ondanks dat het mischien nodig is.....gr.Jeanne
_





_
MarieJeanne  
22 jun 2010 22:53
@ Jeanne. Heel akelig vooral als je beiden goed kent. Vrienden heb je in zo'n situatie nodig toch?

Dimphena  
23 jun 2010 21:24
Je ziet het te vaak gebeuren, maar je raakt er nooit aan gewend.
Prachtig verwoord

Groetjes Diny :grin:
_





_
MarieJeanne  
23 jun 2010 23:35
@ Diny. Mijn vriendin vroeg me iets te schrijven over hun. Dit kwam eruit. Uiteindelijk went het wel hoor, geloof me, het duurt alleen een hele poos...

Tharisis  
24 jun 2010 15:52
MarieJeanne, soms zag en zie ik twee mensen weer bij elkaar komen nadat ze allerlei knopen hadden ontrafeld. Op afstand van elkaar ging dat beter.
Ja, ik weet het, dat lukt niet altijd en dan is het alleen verder.
Ik hoop dat deze twee mensen hun nieuwe levensweg weten te vinden, hoe dan ook...
Ik voel bijna de pijn bij jouw woorden en de muziek. Hoe wreed eigenlijk, het water stroomt gewoon door alsof er niets is gebeurd, verdomme!
Toos


_





_
MarieJeanne  
24 jun 2010 16:02
@ Toos. Ze zijn nog wel goede vrienden. En uiteindelijk komen ze er wel weer bovenop. De muziek probeer ik altijd aan te laten sluiten bij de sfeer van een gedicht. Fijn dat je het voelde.

Wenny-m  
26 jun 2010 18:48
Het is en blijft één van de moeilijkste dingen in een mensenleven. Je hebt het heel mooi verwoord.
_





_
MarieJeanne  
27 jun 2010 13:51
@ Wenny. Dankjewel. Ik weet er ook alles van en moeilijk is het zeker.

Eleonora66  
12 jul 2010 11:03
Om van een sterke twee-eenheid ( wij samen) weer een afgerond, onafhankelijk 'zelf' te maken met nieuwe kansen, daar is toch heel wat moed voor nodig. Herinneringen laten zich niet uitgummen en dat is ook wat wij zijn: onze herinneringen. Laten we daarom maar onze oude, goede herinneringen blijven koesteren en daarnaast nieuwe gaan creëren, ook al kan dat voortaan dan niet meer samen met degene die ooit de liefde van je leven was.
Je legt hier een vinger op de zere wonde, MarieJeanne, ik vind dit gedicht de kern van ieder verdrietig afscheid tussen mensen. Onthechten doet zeer. In dit opzicht is dan misschien de relatie niet goed meer, maar als mens blijven we dat gelukkig altijd wel. :grin:
XXX

_





_
Cirkeldernatuur  
04 sep 2010 23:00
Een ieder die het meegemaakt heeft
herkent....

MarieJeanne  
05 sep 2010 21:45
@ Ellen. Ik zie dit nu pas. Krijg soms geen meldingen van reacties hier. Sorry! Jij noemt het de kern van ieder verdrietig afscheid. Zo zal het inderdaad vaak gaan en voelen bij een verloren liefde. In dit geval heb ik in het kort geprobeerd op te schrijven hoe het bij HUN gegaan was. Het zij hele goede vrienden en het raakte me diep. Gelukkig zijn ze nog steeds on speaking terms en dat is niet altijd zo...
_





_
MarieJeanne  
05 sep 2010 21:47
@ Saartje-ank. Het is inderdaad herkenning, althans voor mij ook. Ik denk voor veel meer mensen. Hoe akelig ook, maar gelukkig zijn er ook nog relaties die niet stuk gaan. Raar dat ik daar niets over te schrijven weet...